සමරසිරි කසාද බැන්දේ හයමාසෙකට විතර කලින්. සමරසිරිගේ බිරින්ඳෑ - සුජාතත් අපරාදෙ කියන්න බෑ හොඳ ගුණ-යහපත් හැදිච්ච කෙල්ල.
සමරසිරිට නම් සුජාතා උපාසිකාවක් වීම ගැන හිතට හරි නෑ. කසාද මනුස්සයා වුණාට මොකෝ සමරසිරි ඉස්සරහ පිට අඳුමක් මාරු කරන්නවත්
සුජාතා කැමති නෑ. ඒ තරමටම හැදිච්චකම.
බැඳලා හය මාසයක් වෙලත්, හැමදාම එකම විදියට නිදාගෙන ඉඳලා සමරසිරිට ඇතිවෙලා. (තේරුනානේ) දන්නවනේ ... තරුණ සැමියෙක්
වුණාම එක එක විදියෙ ආසාවල් ඇති වෙනවනේ.
සමරෙගෙ හිතෙත් දැන් ලොකු ආසාවක් !
ඒත් ප්‍රශ්නෙ වෙලා තියෙන්නේ සුජාතා ඒකට කැමති වෙයිද කියන එක. අනික කොහොමද ඕක සුජාතට කියන්නේ. ඒකට හොඳ විදියක්
සමරෙගෙ ඔළුවට එන්නෙම නෑ.
ඔහොම ඉන්දැද්දී ඔන්න අපූරු පොටක් පෑදුණා.
සමරෙගෙ ගෙදර පිළිකන්නේ සුනඛ ජෝඩුවක් සංසර්ගයේ යෙදිලා !
ඉක්මනට සුජාතව ඇදගෙන ආව සමරසිරි ජනේලයෙන් සජාතට බලු ජෝඩුව පෙන්නුවා.
එදා ඉඳලා සිජාතට නිවනක් නෑ. උදේ - දවල් රෑ හැම තිස්සෙම සමරසිරිගෙ කං කෙඳිරිය, " අනේ අපිත් ඒ විදියට ඉමුකෝ...... " කිය කියා.
ඉවසල ඉවසල බැරිම තැන ඔන්න සුජාතා සමරසිරිට කැමැත්ත දුන්නේ මෙහෙම කියලයි.....
" තමුසෙට ඕන විදියකට, ඕන මඟුලක් කර ගන්නවා. හැබැයි අර බල්ලා බැල්ලිට කරා වගේ, මාවත් කෑ ගස්ස ගස්සා ගෙදර වටේ ඇදගෙන
දුවන්න නම් බැහැ ඕං...! මිනිස්සු දකියි !!! "